Håch üwr unnĕrn Durf
1. Håch üwr unnĕrn Durf, då stäht die Kirchĕburch,
vå dunnĕ bei dr Wern, bis nauf ĕn Bannĕberch,
vå üwrol im Tol, då siĕht mĕr glei die Kirch,
in Ohschfald is sou schöä, ja im Tol unn auf dr Höäh.
2. Dr Boch dar fliĕßt nit weit, vån Dürflĕ durch die Flur,
vå die Paünt daus künnt ´r rei, å die öüwĕrĕ Mühl vĕrbei, me-icht Awi dann entlang, åm Hinnĕrĕ Houf grodaus,
bei dr Krummĕ Brückĕ untĕdurch, nåch dr Biĕchĕ untĕ naus .
3. Düwĕ Alboch stäht dr Wahld, entlang åm Horizont,
dr Enĕrt nawĕdrå, gäht bis zum Herrchĕrt no,
dr langĕ Wahch führt nauf, bis douwĕ Asboch auf dr Höäh, hinnĕ dr He-iĕrstråß gäht´s wiedr ro, ja då kåstĕ Rahcht wohl koh.
4. Vå Ummĕlouch daus rei, gäht´s grod zu Kiĕtl nei,
åm Båckoufĕ vĕrbei, unn dann zum Plöälĕ no,
då sitzt mĕr auf dr Bahnk, wiĕ´s halt scho immĕr wor,
mit ĕnn Moust unn Hausmåchĕr Wuĕscht,
stillt mĕr ĕnn Hungĕr unn ĕnn Duĕscht.
5. Å unnĕrn Mårktplåtz stäht, ĕs gröäßtĕ Wirtshaus weit unn brät, künnst du Zum Engel raus, kåstĕ glei zum üwrnächstĕ
Haus, im Weißĕ Ross dådinn, då sitzĕ allĕ zamm,
bei ĕnn Bier odĕr ĕ Schöpplĕ Weih, ja då kå mĕr lustich gsei.